Kroz nekoliko dana stiglo je jos 15 ljudi iz nasih sela, pa je formiran samostalni muslimanski vod za cijeg komandira sam bio odredjen ja. Rasporedjeni smo u Koprivicine kolibe u Cavcevu polju na Romaniji, sa zadatkom da patroliramou u pravcu Crvenih i Orlovih stijena. Za nekoliko narednih dana stiglo je jos nekoliko grupa Muslimana iz sela: Satorovici, Okruglo, Tmorni Do i Osovo, pa je sredinom oktobra 1941. formirana Muslimanska ceta Romanijskog odreda. Ja sam postavljen za komandira cete, a Drevis Numic, iz Duvna , inace student prava, odredjen je za politickog komesara. Odmah po formiranju, ceta je upucena na front izmedju Sjetline i Stambolcica na pruzi Sarajevo – Visegrad. U toku oktobra i novembra u Muslimansku cetu su stupila 103 borca iz sela Satorovica.
Formiranje Muslimanske cete u Romanijskom odredu sredinom oktobra 1941. i drugo oslobodjenje Rogatice 24. oktobra iste godine snazno je odjeknulo i u ostalim muslimanskim selima oko Rogatice i Sokolca. Okruzni komitet i stab Romanijskog odreda razvijaju intenzivan politicki rad po muslimanskim selima, u koja se iz Muslimanske cete upucuju: Camil Dzindo* , Rasim Dzindo, Dervis Numic, Mehmed Hodzic i Asim Hodzic. Ovaj rad je imao uspjeha pa je krajem oktobra u Sjetlinu stigla grupa od 20 boraca iz sela Vjetrenika, Dzindica i Jasenica, a u novembru i decembru stize jos 95 boraca iz drugih muslimanskih sela oko Rogatice i Sokolca.
Krajem oktobra 1941. Muslimanska ceta je imala svoju prvu ozbiljniju borbu. Stab Romanijskog odreda je organizovao napad na Stambolcic i Pale. U tom napadu su ucestvovale cetiri cete. Gucevacka ceta je napadala preko Konzorcije; Sjetlinska ceta duz ceste Sjetlina – brdo Vitez; Glasnicka i Muslimanska ceta napadale su na samo brdo Vitez iznad zeljeznicke stanice Stambolcic, gdje su se ustase i domobrani bili dobro utvrdili u rovovima i bunkerima. Napad smo izveli danju. Glasinacka i Muslimanska ceta su izvrsile energican juris, ali su odbijene veoma jakom i dobro organizovanom vatrom. Borba je trajala cetiri sata, ali se polozaji nisu mogli zauzeti, pa je naredjeno povlacenje. Obje cete su imale gubitaka. U Muslimanskoi ceti su ranjeni Rasim Zunic i Hasim Hodzic** . U toj borbi je bilo dirljivih prizora. Ispred ustaskih bunkera borci Muslimanske i Glasinacke cete su zajednicki, zrtvujuci svoje zivote, izvlacili ranjene i mrtve drugove, a zatim ih zajednicki odnijeli sve do na Glasinac, gdje su mrtvi predati familijama da ih sahrane a ranjeni smjesteni u bolnicu. Iako u akciji nismo uspjeli, nasi borci su bili odusevljeni tom borborn, u kojoj su ucestvovali zajedno sa drugovima Srbima. Danima se ova borba prepricavala u Muslimanskoj ceti. Za ondasnje prilike to je zaista bio izvanredan dogadaj i jedinstven slucaj da se jedna srpska i jedna muslimanska ceta bore rame uz rame protiv zajednickog neprijatelja – ustasa. To je bilo djelo komunista sa Glasinca i Satorovica koji su godinama uporno radili na razvijanju bratstva i jedinstva u svojim selima.
Do kraja novembra Muslimanska i Gucevska ceta ostale su na polozaju u Sjetlini zatvarajuci pravac od Pala. Za to vrijeme imale su nekoliko manjih borbi. Narocito je bio aktivan neprijateljski oklopni voz od koga je jednog dana poginuo Rajko Karisik, covjek koji je imao velike zasluge za razvijanje bratstva i jedinstva izmedu Srba i Muslimana u selima oko Rogatice.
Karisik Rajko
——————————————————-
*Camil Dzindo je poslije osobodjenja Rogatice izabran za clana Sreskog narodnooslobodilackog odbora. Na toj duznosti je radio na organizaciji narodne vlasti po selima, na organizaciji pozadine i podizanju Muslimana u borbu. Tu je ostao sve do pocetka druge neprijateljske ofanzive.
**(Hasim Hodzic)-Kasnije dobio gangrenu i umro u bolnici u Rogatici, u decembru 1941.
(nastavice se)